Achter ieder afscheid schuilt een verhaal dat verteld mag worden.
Ik begeleid met de vormgeving en uitvoering van een mooie, persoonlijke afscheidsceremonie. De keuze van de muziek, foto’s, rituelen en het levensverhaal. Samen creëren we een zo persoonlijk mogelijk afscheid. Een waardevol eerbetoon aan de overledene met een ode aan het leven dat er was.
Als uitvaartspreker wil ik de familie graag
een eerste aanzet geven tot "her-inneren"
Her-inneren: Iemand opnieuw in je innerlijk bewaren. Omdat het de emotionele band met de overledene levend houdt en daarbij een deel van je eigen levensverhaal behoudt. De overledene krijgt een blijvende, zij het andere, plek in het leven. Praten over, herinneringen delen en de naam noemen van de overledene brengen hem/haar als het ware weer tot leven.* Het is geweldig om met elkaar een onvergetelijke ceremonie te verzorgen.
Wat mag je van mij verwachten
Mooie herinneringen zorgen ervoor dat iemand voor altijd leeft. Kort na het overlijden kom ik voor een uitgebreid, persoonlijk gesprek bij jullie langs. Ons contact is toegankelijk en persoonlijk. Hoe geven we invulling aan de dienst? We kiezen tekst, muziek, foto’s en maken een levensloop. Wat jullie delen, zet ik om tot een mooie tekst. Jullie wensen staan te allen tijde voorop!
Daarnaast bespreken we wie welke rol vervult tijdens de ceremonie? Wat doe je zelf en wat geef je graag uit handen? Schrijf ik de teksten of doe je dat graag zelf, al dan niet met mijn hulp? Zelf een tekst voorlezen maakt het afscheid natuurlijk het meest persoonlijk. Ik sta standby om het van je over te nemen als dat nodig is. Samen zorgen we voor een mooi, liefdevol, persoonlijk en passend moment van afscheid!
"Afscheid nemen is niet loslaten, maar een andere manier van vasthouden"
Verschil met een uitvaartondernemer
De leegte die een dierbare achterlaat is immens. Er moeten ineens veel zaken geregeld worden, maar hoe dan? Dit is wel het laatste waar je hoofd naar staat.
Een uitvaartondernemer regelt de praktische zaken, zoals bijvoorbeeld wanneer de uitvaartceremonie plaatsvindt. Of de keuze van de rouwkaart en de kist.
Ik ben ritueel begeleider, ook wel woorddienstbegeleider of uitvaartspreker genoemd. Ik geef woorden aan wat niet te bevatten is. Belangrijk is wat jullie willen delen over jullie dierbare. Dat zorgt voor een persoonlijke en onvergetelijke afscheidsdienst.Mocht er behoefte zijn aan begeleiding bij de afscheidsceremonie dan kan de uitvaartonderneming contact met mij opnemen. Uiteraard mag je ook altijd zelf contact met mij opnemen.
Wie ben ik
Mijn naam is Daniëlle Hoppenbrouwers. Ik ben echtgenote, moeder van drie kinderen, dochter, zus en vriendin. Ik hou van reizen, lezen, schrijven, sporten, koken, uit eten gaan en tuinieren. Ik ben enthousiast, betrokken, inlevend, warm en oprecht.
Na een opleiding aan de HEAO heb ik een jarenlange werkervaring in retail opgebouwd. Daarnaast ben ik ontzettend creatief. Jarenlang heb ik, al dan niet in opdracht, KunstCollages gemaakt en verkocht onder de naam Tearrific Art.
Iedereen heeft een verhaal te vertellen. De vraag is of je wil luisteren. En dat wil ik. Ik kan heel goed luisteren en interpreteren om persoonlijke wensen te vertalen. Samen creëren we een onvergetelijk afscheid.
In 2011 verloor ik heel abrupt mijn moeder en naar aanleiding van dat verlies ben ik gaan schrijven in de vorm van columns. Onder de naam "Je bent ‘t einde" heb ik al zo’n vijftig columns geschreven. Mijn vader gaf gelijk al aan, na de afscheidsceremonie van mijn moeder, dat ik te zijner tijd ook voor hem iets moest schrijven. Hij heeft me altijd aangemoedigd om iets met mijn schrijftalent te doen.
Eind juni 2025 was het zover: ik schreef en sprak ook voor zijn uitvaart. Het is verschrikkelijk dat ik hem nu ook moet missen, maar ik merkte ook deze keer dat ik het ontzettend fijn vond om dit als laatste voor hem te kunnen doen.
Iedereen verdient een mooi afscheid!
Wil je me nog wat beter leren kennen en weten hoe ik schrijf. Lees dan een selectie van mijn persoonlijke blogs.
Uitvaartondernemers
Als je mij als uitvaartspreker inzet voor een uitvaart, wil je daar uiteraard een goed gevoel bij hebben. Wie ben ik? Neem contact met me op voor een vrijblijvend, persoonlijk kennismakingsgesprek.Nieuwsgierig geworden?
Blogs | Het slotakkoord I
Zo net voor de vakantieperiode is het druk. Eigenlijk wil ik nog een KunstCollage afmaken en daarnaast zijn er nog een aantal dingen van mijn to-do lijstje die ik af wil werken. Ik zie wel hoe ver ik kom, neem ik mezelf voor. Ik ben vermoeid. De afgelopen dagen speelt er iets op de achtergrond. Ik kan het gevoel niet verklaren, maar het zorgt voor enorme onrust.
De vloer in het atelier ligt bezaaid met knipsels uit tijdschriften. Verschillende stukken zijn al met lijm op het canvas geplakt als de bel gaat. Waarom moet dit nu? Nogmaals de bel. Ik loop van mijn atelier naar de woonkamer. Zie ik een bekende auto? Iemand op de fiets?
Nogmaals de bel... In één vloeiende beweging trek ik de voordeur open in afwachting van wat er zó dringend kan zijn. Ik voel het bloed uit m'n gezicht wegtrekken en het wordt langzaam licht in mijn hoofd... Snakkend naar adem staar ik haar aan. Daar staat ze! In haar camelkleurige jas met het donkerbruine suèdine kraagje. In haar hand houdt ze haar rieten boodschappenmand. Ze pakt me bij mijn onderarm, uit angst dat ik ga flauwvallen. Zij is de eerste die de stilte verbreekt. "Jij weet wat dit is..." Ze pauzeert even en kijkt me onderzoekend aan. "Dit is hét moment, dat ik ineens weer voor de deur sta. Dit is het moment, dat alles heel anders blijkt te zijn gegaan dan jij tot nu toe hebt gedacht..."
Nu ik niet langer sta te tollen op mijn benen, laat ze m'n onderarm los en loopt langs me, richting de woonkamer. Ik zie haar blik rond gaan. Na verloop van tijd zijn er best wat dingen veranderd in ons interieur. Het leren fauteuiltje, waarin ze altijd zat, is er nog steeds. Het staat nu alleen meer richting de keuken. Vastberaden loopt ze ernaartoe en gaat zitten. Minuten lijken voorbij te gaan. Plots kijkt ze naar me op. "Ik weet wat jij denkt." Mijn mond valt open. "O ja?, vraag ik verbaasd. Mijn stem slaat enigszins over. Het zijn de eerste woorden die uit mijn mond komen en ze lossen gelijk op in de ruimte. "Ja...", zegt ze met een zelfverzekerde ondertoon. "Ik weet wat jij denkt. Jij vraagt je af of mijn abrupte einde, het onverwachte einde van mijn leven, ook echt het einde was. Is wat jij hebt gezien, die onverwachte afloop, ook echt de waarheid?" Ze wacht even. Haar emoties slikt ze weg. "Jij denkt dat dit het moment is, waaruit blijkt dat alles toch anders is gegaan. Mijn ziekteproces, mijn overlijden..." Met haar handen lijkt ze aanvankelijk haar haar terug in model te willen brengen. Een handeling die ik maar al te goed van haar ken. Dan ineens trekt ze eraan. "t is je pruik", hoor ik mezelf stamelen. "Ja", fluistert ze nu nauwelijks hoorbaar. Minutenlang kijken we elkaar aan. Weer is zij degene die de stilte verbreekt. "Jij wil een ander einde. Door jóu loop ik langs vloedlijnen. Ik verschijn op Alpe d'Huez. Ik duik onverwacht op in overvolle menigtes en dan achtervolg je me bij wijze van spreken naar het einde van de wereld..." Weer stilte. Ze moet moed verzamelen om verder te gaan: "Ik leef in jouw hoofd!" Moeizaam komt ze omhoog en pakt mijn handen stevig vast. "Ik leef in jouw hoofd", herhaalt ze. "Je kunt mijn einde niet veranderen... Al een paar dagen voel je dat dit eraan zit te komen. Je weet wat dit is...."
Ik voel paniek. Mijn hart bonkt in mijn keel. "Je voelt het al een paar dagen en je voelt het nu weer", zegt ze met trillende stem. "Dit is afscheid. Dit is het slotakkoord."
Haar blik gaat richting mijn atelier. Op de ezel staat mijn laatste KunstCollage. "Mooi!", zegt ze. "Héél mooi!" Ik hoor de trots in haar stem.
Dan pakt ze haar rieten boodschappenmand en loopt richting de voordeur. Een verkoelend briesje doet ons allebei even rillen als we de oprit op stappen. Onwennig staan we tegenover elkaar. Mijn lip begint te trillen en ik voel de tranen opwellen. Ik wil mijn gezicht in mijn handen verbergen, maar ze zorgt dat ik haar aan blijf kijken. Dit keer wendt ze haar hoofd niet af, zoals ze dat wel vaker deed. "Jij weet wat dit is." Ze spreekt de woorden nogmaals langzaam uit. "Eens dan ontmoeten wij elkaar weer. En dan heb je mij heel veel te vertellen." Ik herken de woorden onmiddellijk van mijn afscheidsspeech.
"Kom 'ns met je hand!" Ze drukt er een kus in en vouwt mijn hand weer dicht. "Goed bewaren. Die is van mij."
Stukje bij beetje is ze naar het einde van de oprit geschuifeld. Ze staat nu zo'n vier meter bij me vandaan. "Ik leef in jouw hoofd", lees ik van haar lippen. Dan legt ze haar wijsvinger tegen haar lippen. "Sssst..."
Gedecideerd draait ze om en wandelt richting het einde van de straat. Talloze keren heb ik haar zó weg zien gaan. Even houdt ze in en draait zich om. Voor de laatste keer steekt ze haar hand op om vervolgens uit het zicht te verdwijnen...
Blogs | Het slotakkoord II
Als verbijsterd staar ik naar het einde van de straat. “Ze is weg...”, fluister ik. Nu nam ze wel afscheid. Nu nam ze écht afscheid. Waarom nu wel? Schuift ze me aan de kant? “Dit kan niet...”, roep ik. “Dit mag niet!”, gil ik nu. Verdoofd ren ik naar het einde van de straat. “Máááááá...”, schreeuw ik. Ik kan haar nog net zien. Ze draait zich om, twijfelt even, maar komt dan toch langzaam naar me teruggelopen. “Waarom neem je afscheid van me? Je mag me niet alleen laten. Neem me met je mee!” Ze kijkt me streng aan. “Neem me met je mee”, herhaalt ze. “Neem me met je mee...” Even is ze stil. Dan zucht ze. “Hoe wil je in hemelsnaam met mij mee?”
De tranen rollen over m’n wangen. “Neem me met je mee. Laat me hier niet achter.”
Het is niet langer vragen. Het is smeken. In mijn hoofd loop ik rondjes. Steeds maar weer hetzelfde rondje. Opnieuw. En opnieuw. En opnieuw.
Snikkend grijp ik haar handen. Ik ben écht ten einde raad. "Neem me met je mee!", probeer ik nogmaals. Inmiddels zit ik zó hoog in m'n ademhaling en heb ik het zó warm dat het me behoorlijk begint te duizelen. Een verstikkend gevoel maakt zich van me meester. En het gevoel dat ik vrijwel zeker alles ga kwijtraken, boezemt me nog meer angst in.
Gebroken laat ik me op de stoep zakken. “Kalmeer!”, zegt ze vrij ferm, terwijl ze op haar knieën naast me komt zitten. Ze slaat een arm om me heen en trekt me zachtjes tegen zich aan. “Ik leef in jouw hoofd! Ik besta door de ogen van een ander. Jouw ogen.” Even is ze stil. Haar hand aait zachtjes over m’n schouder. “Jouw moeder, zoals jij die kent, leeft in het verleden”, gaat ze verder. “Een krachtige vrouw. Een vrouw vol emotie. In een heleboel opzichten doe jij aan haar denken. Ik ben slechts een schim van wie zij ooit was. En antwoord gevend op je vraag: nee, ik neem je niet met me mee. Je gaat níet met me mee naar de andere kant”, reageert ze beslist.
Ze staat nu op en trekt me mee ophoog.
“Je bent op. Leeg. Lamgeslagen” Opnieuw tranen. "Waardeloos", fluister ik. "Wat zeg je?, vraagt mijn moeder. Aan de manier waarop ze de vraag stelt, weet ik vrij zeker dat ze me heeft verstaan. "Wat zei je?", vraagt ze nu iets dwingender. "Dat je waardeloos bent...?", vult ze zelf al in. “Kijk me eens aan! De tranen staan nú in haar ogen. "Dat wil ik nóóit meer van je horen. Grenzen...daar gaat het om. Er zijn grenzen", herhaalt ze resoluut. Ik kijk haar vertwijfeld aan. "Wat bedoel je?"
Er verschijnt een glimlach om haar mond. "Het is aan jou om dat uit te zoeken. Dit is jóuw leven. Kruip tussen de kieren van de bladzijden, want dáár ligt een prachtig verhaal!
Voor de tweede keer drukt ze een kus in mijn hand en vouwt die vervolgens weer dicht. “Deze is voor onderweg”, knipoogt ze. Ongemerkt is ze steeds verder bij me vandaan gelopen. “Bewaar ‘m voor als het even niet gaat”, roept ze over haar schouder kijkend...“en weet dat ik elke stap in de kantlijn met je meeloop...”
Blogs | Intermezzo
Even genieten we van het vlakke water. Het is net een spiegel. Zo glad. We staan langs de kant en kijken naar het water. De ziekte stabiliseert zich. We komen als het ware in rustiger vaarwater.
Verschillende afspraken zijn gedurende het behandelingstraject on hold gezet, maar na het goede nieuws durft ze weer plannen te maken. Ze is weliswaar nog steeds erg vermoeid, maar de zin komt voorzichtig weer terug. Zin in het voorjaar. Lekker de zon op je huid. Opnieuw genieten van een lekker bord pasta of een glas rode wijn, want dat smaakt nu eigenlijk niet meer. Het zijn de simpele dingen van het leven, die haar weer een sprankje hoop geven.
"Je loopt er eigenlijk vloeiend doorheen, ma." Ik hoor het mezelf nog zeggen. "Je gaat straks, als alle behandelingen achter de rug zijn, lekker revalideren en weer op krachten komen. Je krijgt een nieuwe start."
Zoals besproken met haar specialist gaan de overige vier chemokuren gewoon door. Om de veertien dagen, mits ze dit aankan. Ze is toe aan behandeling vijf. De procedure is inmiddels bekend. In no-time wordt de medicatie toegediend en kan ze weer naar huis. Twee weken uitrusten en voorbereiden op behandeling zes. Deze behandeling gaat echter niet van een leien dakje. Mijn moeder krijgt opnieuw koorts. Waar komt dit vandaan? Er wordt gedacht aan chemo-koorts. Absoluut niet ongebruikelijk tijdens dit behandelingstraject. De zesde kuur wordt daarom een week uitgesteld. "Eerst maar eens goed op krachten komen", krijgt ze als opdracht mee. De koorts moet naar beneden. Nog steeds staan we aan het water. Opgelucht.
Nagenietend van het goede nieuws: "U bent kankervrij." Vanuit het niets staat daar ineens een onbekende aan de waterkant.
Het lijkt een man, maar ik weet het niet zeker. Hij blijft enigszins op afstand. Ik probeer mijn blik op het rustige water te houden, maar mijn aandacht richt zich toch weer op de man, die naar iets op zoek is in zijn jas. Wat doet hij? Wat heeft hij daar in zijn hand? En dan zie ik wat hij doet. Hij gooit kleine steentjes op het water. Steeds meer kleine steentjes. Achter elkaar raken ze het wateroppervlak. In eerste instantie veroorzaakt het kleine kringen op de eerst zo gladde waterspiegel. Maar de kringen worden groter en groter...
Blogs | Oudejaarsavond
Hoe het precies kwam, weet ik niet meer. Ik denk dat een artikel over verlies de aanleiding was voor mijn daad. De geïnterviewde man vertelde over de dood van zijn beste vriend. "Het wordt nu echt urgent dat ik hem weer eens zie en spreek...".
Die ene zin kwam zó binnen. Met weinig woorden stond daar ineens weer precies mijn gevoel zwart op wit: het is leuk geweest, het heeft nu lang genoeg geduurd.
Zoveel onbeantwoorde vragen, zoveel onderwerpen waarover ik jouw advies wil weten. Zoveel dingen die ik je gewoon even wil vertellen. Juist met jóu wil delen.
Het is de avond voor mijn verjaardag. Misschien dat daardoor het gevoel van delen nog eens extra aangewakkerd wordt. Voordat ik er erg in heb, scroll ik door de telefoonnummers op mijn mobiele telefoon. Het staat er nog steeds in, haar mobiele nummer. Durf ik dit? Mijn hoofd is nog aan het denken, maar mijn gevoel heeft het antwoord al gegeven. Het nummer wordt gebeld. Hij gaat over...."Waarom doe je dit?", vraagt een stem in mijn hoofd. "Negeren!", zegt een ander venijniger stemmetje. Er wordt nog steeds niet opgenomen. "Nog heel even wachten", zegt de felste van de twee nu dwingend. Hij gaat nog steeds over. Dan wordt er ineens opgenomen. "Hallo?", klinkt aan de andere kant een vriendelijke vrouwenstem. Even ben ik perplex dat er überhaupt opgenomen wordt. "O...hallo...", begin ik aarzelend. "Ik heb dit nummer gebeld, omdat dit het mobiele nummer van mijn moeder was..." Ik wacht even...
"Was?", vraagt de vrouw aan de andere kant van de lijn. "Mijn moeder is bijna 12 jaar geleden overleden", leg ik uit. "En nu ben ik morgen jarig en ik dacht..." Plotseling realiseer ik me dat dit een volkomen absurde actie is. "Sorry dat ik u heb lastiggevallen. Het is morgen een bijzondere dag en zij is er niet bij." Ze wuift alle verontschuldigingen gelijk van tafel. "Niet nodig meisje. Ik snap je gevoel als geen ander. Wat is er mooier dan deze dag met een dierbare te delen?" Haar stem klinkt breekbaar, maar ze houdt haar emotie onder controle. "Fijn dat ik u even gesproken heb. Ik voel me gelukkig iets beter." Op een merkwaardige manier is het toch of ik even mijn moeder aan de lijn heb. De trilling in haar stem. De manier waarop ze me aanspreekt: "Leef je leven zo intens mogelijk. Haal eruit wat erin zit. Wat er morgen gebeurt, weet je niet. Ga het aan en geniet uit alle macht. Je moet jezelf af en toe stevig aan dit cliché herinneren. Én... maak er morgen een mooie dag van. Die dag zal net zo bijzonder zijn, als dat 'ie vijftig jaar geleden voor mij was. Geniet!"De verbinding wordt verbroken. Minutenlang blijf ik met de telefoon in mijn handen zitten. Wat een apart gesprek....dat morgen net zo bijzonder zal zijn, als dat 'ie vijftig jaar geleden voor mij was..., gonst het door mijn hoofd. ...als dat 'ie vijftig jaar geleden.... Ik heb mijn leeftijd helemaal niet genoemd in het gesprek. Hoe weet ze....? Ze had dezelfde intonatie. Dit kan toch helemaal niet? Als een razende druk ik opnieuw het telefoonnummer in: ..."Dit nummer is niet in gebruik. De verbinding wordt nu verbroken..."
Algemene voorwaarden
Lieve klant: bij voorbaat mijn excuses voor de toon van deze algemene voorwaarden. Als ondernemer is het heel belangrijk om je rechten en plichten vast te leggen. Ik hoop dat ik nooit aan deze voorwaarden hoef te refereren en dat de inhoud je niet afschrikt.1. Toepasselijkheid
Deze Algemene Voorwaarden zijn van toepassing op alle aanbiedingen van, Overeenkomsten met en werkzaamheden verricht door ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’. Afwijkingen en aanvullingen zijn slechts bindend als en voor zover die tussen partijen uitdrukkelijk schriftelijk zijn overeengekomen.2. Algemeen
In deze Algemene Voorwaarden wordt verstaan onder:Ceremoniespreker: de spreker die zorg draagt voor de uitvaartceremonie.Opdrachtgever: iedere natuurlijke of rechtspersoon die, mondeling of schriftelijk, met ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ een overeenkomst heeft gesloten of wenst te sluiten.Overeenkomst: elke aanbieding van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’, aanvaard door Opdrachtgever, dan wel elke opdracht verstrekt door Opdrachtgever aan ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ en door deze laatste aanvaard.Dienst(en): in het kader van een Overeenkomst tussen ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ en Opdrachtgever verrichte werkzaamheden door ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’. Mocht ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ voor de uitvoering van haar Overeenkomst besluiten derden in te moeten schakelen, dan gebeurt dit alleen in onderling overleg.Extra diensten: extra diensten, waarover afspraken op maat gemaakt worden tussen Opdrachtgever en ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’. Deze diensten worden in rekening gebracht tegen het geldende uurtarief.3. Totstandkoming van de Overeenkomst
Een Overeenkomst tussen Opdrachtgever en ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ komt tot stand na aanvaarding van de aanbieding door Opdrachtgever, dan wel na aanvaarding van de opdracht door ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’.4. Honorering en betaling
De vermelde prijzen zijn in euro’s. Het betreft de prijs exclusief btw. De prijzen zijn exclusief materiaalkosten en reiskosten. Reiskosten worden in rekening gebracht wanneer de enkele reisafstand vanaf de Giek in Etten-Leur meer dan 25 km is.
Betaling van de factuur gebeurt enkel door het overmaken naar bankrekening NL60 KNAB 0780 8893 71 ten name van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ te Etten-Leur, onder vermelding van het factuurnummer. Contante betalingen zijn niet mogelijk.Indien de opdracht niet rechtstreeks door een particulier maar via een
uitvaartondernemer is verstrekt, wikkelt de uitvaartondernemer in de meeste gevallen de betaling af. De vergoeding aan ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ maakt dan onderdeel uit van de rekening van de uitvaartondernemer.
Betaling dient te gebeuren binnen 14 dagen na factuurdatum. Bezwaren tegen de hoogte van de factuur schorten de betalingsverplichting niet op.
Indien Opdrachtgever niet binnen de gestelde termijn betaalt, is deze van rechtswege in verzuim en kan ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ vanaf die datum de wettelijke rente in rekening brengen.
Opdrachtgever is dan een rente verschuldigd van 1% per maand, tenzij de wettelijke rente hoger is. In dat geval geldt de wettelijke rente. De rente over het opeisbaar bedrag zal worden berekend vanaf het moment dat Opdrachtgever in verzuim is tot het moment van betaling van het volledige bedrag.
In geval van liquidatie, faillissement, beslag of surseance van betaling van Opdrachtgever zijn de vorderingen van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ op de Opdrachtgever onmiddellijk opeisbaar.5. Ongeval/ziekte/calamiteiten
In geval van overmacht - zoals ziekte, staking, transportmoeilijkheden, omleidingen, files, overlijden of zaken die mogelijkerwijs als overmacht aannemelijk kunnen worden gesteld - zijn beide partijen gerechtigd de Overeenkomst geheel of gedeeltelijk te ontbinden of tijdelijk op te schorten, zonder dat beide partijen en/of derden aanspraak op nakoming en/of schadevergoeding kunnen doen gelden. In geval van ‘tijdige overmacht’ zoekt ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ op zorgvuldige wijze en waar mogelijk in overleg met de Opdrachtgever naar gepaste vervanging.6. Aansprakelijkheid
‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ is niet aansprakelijk voor enige schade, welke voor de Opdrachtgever of voor derden mocht ontstaan als gevolg van door ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ verleende Diensten, tenzij er sprake is van opzet of grove schuld aan de kant van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’.
De door ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ te betalen schadevergoeding wegens een toerekenbare tekortkoming bij de uitvoering van de opdracht, zal in ieder geval niet meer bedragen dan het bedrag van de Overeenkomst tussen ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ en Opdrachtgever (inclusief BTW). ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ is slechts aansprakelijk voor directe schade. ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ is nimmer gehouden tot vergoeding van winstderving, bedrijfsschade, (bijkomende) kosten, indirecte of directe schade aan derden.7. Annulering
Als Opdrachtgever de overeengekomen Dienst(en) tussentijds annuleert, heeft ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ het recht om de al gewerkte uren in rekening te brengen tegen het geldende uurtarief.8. Ontbinding
‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ kan een Overeenkomst als ontbonden beschouwen, zonder rechterlijke tussenkomst en zonder dat enige ingebrekestelling is vereist, in geval de Opdrachtgever met de voldoening van zijn betalingsverplichtingen in verzuim is of in gebreke blijft, de Opdrachtgever surseance van betaling aanvraagt, zijn faillissement wordt aangevraagd, de Opdrachtgever de vrije beschikking over zijn vermogen of inkomsten geheel of gedeeltelijk verliest of indien op enig onderdeel van zijn bezittingen beslag wordt gelegd of in geval Opdrachtgever zijn bedrijf verkoopt of liquideert of ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ na het sluiten van de Overeenkomst ter kennis gekomen omstandigheden vrezen dat de Opdrachtgever verplichtingen niet zal nakomen.De Overeenkomst eindigt eveneens met onmiddellijke ingang en zonder rechterlijke tussenkomst in geval van:
- failllietverklaring dan wel surseance van betaling van de Opdrachtgever, respectievelijk ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’;
- staking van de bedrijfsactiviteiten van de Opdrachtgever, respectievelijk ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’;
- verplaatsing van de bedrijfsactiviteiten van de Opdrachtgever, respectievelijk ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’, wanneer dit onevenredige reistijd tot gevolg heeft;
- overlijden van de Ceremoniespreker, van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’;
- ziekte van de Ceremoniespreker, van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ op de dag waarop de uitvaartceremonie zal plaatsvinden.9. Klachten
Klachten over de door ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ verrichte werkzaamheden dienen door de Opdrachtgever schriftelijk kenbaar gemaakt te worden binnen 8 dagen na het verricht zijn van de opdracht, dan wel binnen 8 dagen nadat de omstandigheid die aan de klacht ten grondslag gelegd wordt, aan cliënt bekend geworden is. Bij het doen van de klacht dient de aard van de klacht duidelijk te zijn omschreven. Klachten over de hoogte of de inhoud van de facturen van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ dienen 8 dagen na ontvangst van de betreffende factuur aan Daniëlle Hoppenbrouwers, Giek 8, 4871 DT Etten-Leur, schriftelijk kenbaar gemaakt te worden, onder vermelding van de aard van de klacht. Klachten schorten de betalingsverplichting niet op. Indien komt vast te staan dat de klacht ongegrond is, dan komen de kosten daardoor ontstaan aan de zijde van ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’, volledig voor rekening van de Opdrachtgever.10. Geheimhouding
‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ verplicht zich tot geheimhouding van alle gegevens van Opdrachtgever, waarvan zij weet of kan aannemen dat ze vertrouwelijk zijn. Deze geheimhouding blijft ook na beëindiging van de opdracht van kracht.11. Geschillen
Geschillen worden uitsluitend ter beslechting voorgelegd aan de bevoegde rechter van het arrondissement, waarin ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ haar zetel heeft.12. Wijziging voorwaarden
Van toepassing is steeds de versie zoals die gold ten tijde van het tot stand komen van de Overeenkomst met Opdrachtgever. Voor Overeenkomsten gesloten met ‘Daniëlle Hoppenbrouwers’ is het Nederlands recht van toepassing.